El Instituto Cervantes utiliza cookies propias y de terceros para facilitar, mejorar y optimizar la experiencia del usuario, por motivos de seguridad, y para conocer sus hábitos de navegación. Recuerde que, al utilizar sus servicios, acepta su aviso legal y su política de cookies.

IC UTRECHT

El blog del Instituto Cervantes en Utrecht

El olvido que seremos, sexta sesión del Club de lectura / Zesde bijeenkomst van de leesclub

Os presentamos el resumen de la sexta sesión del Club de lectura de la Biblioteca de Utrecht. Este último encuentro estuvo dedicado al libro El olvido que seremos del escritor colombiano Héctor Abad Faciolince . Jan es el encargado en esta ocasión de presentarnos el resumen de la sesión (texto literario, sólo en español, lengua de creación elegida por el autor).

Hierbij bieden wij u de samenvatting aan van de zesde bijeenkomst van de Leesclub van de bilbiotheek in Utrecht. De laatste bijeenkomst ging over het boek El olvido que seremos van de Colombiaanse schrijver Héctor Abad Faciolince. Jan is deze keer aan de beurt om een samenvatting te presenteren van de bijeenkomst. (Literaire tekst, alleen in het Spaans, de taal van de schepping door de auteur gekozen)

Portada de El olvido que seremos, Héctor Abad FaciolinceLa tertulia literaria que tuvimos este viernes se dedico al libro de Héctor Abad, ‘ El olvido que seremos’ . Como siempre discutimos libre y alegremente sobre las preguntas e interrogantes que César nos había facilitado. Y como siempre ( y así tiene que ser) no llegamos a una posición unívoca sobre el libro de turno.

Hubo quienes apreciaron el libro precisamente por ser un relato autobiográfico honesto, sobre una juventud especial en Colombia de los anos setenta y ochenta del siglo pasado, marcado por una violencia indiscriminada y brutal contra quienquiera se presentara con una visión liberal humanista de la vida, como fue el caso de Héctor Abad padre. Pero tampoco faltaron los que tildaron al libro de sentimental, de exhibicionista, o al autor de no haber escrito un texto más literario, como lo hiciera Vásquez con su libro ‘ El ruido de las cosas al caer’ sobre la misma época en Colombia.

Se sobreentiende que en la conversación surgiera de todo que no voy a repasar aquí en detalle, pero que a mi juicio constituye el meollo de una discusión sobre una obra literaria: el de intercambiar puntos de vista subjetivos, apreciaciones personales. A mi juicio personal el titulo salvajemente bello al fin y al cabo te remite como ser humano a la mortalidad de cada quien (pero aquí a lo mejor se me sale el teólogo que deje de ser) y precisamente con este título el autor promete un poco más de lo que cumple en su texto.

Jan Hartman

 ***El club de lectura se lleva reuniendo dos años y ha leído más de una veintena de libros en español. Los encuentros son un viernes de cada mes, de 10:00 a 12:00. Para más información puedes escribir a: bibutr@cervantes o cultutr@cervantes.es.

 

Héctor Abad Faciolince, VIII Conferencia Espinoza (Universidad de Ámsterdam, 29/10/2015)

El 4 de noviembre de 2015 en Actividades culturales por | Sin comentarios

Por Isabel Lorda, directora del Instituto Cervantes de Utrecht

“Ninguna raza es pura (la misma idea de raza no tiene mucho sentido biológico), pero la latinoamericana –de existir– sería la más impura de las razas, la más mezclada, la más mestiza, la más multicultural, y en este sentido, tal vez, la más futurista: un anuncio del mundo de mañana”.

Héctor Abad Faciolince en la conferencia Espinoza

Esta es una de las ideas que el escritor colombiano Héctor Abad Faciolince expuso el pasado jueves 29 de octubre en la VIII Conferencia Spinoza, impartida anualmente por una personalidad destacada de las letras hispanas y organizada por la Consejería cultural de la Embajada de España, la Universidad de Ámsterdam y el Instituto Cervantes de Utrecht.

El autor y periodista, muy reconocido en su país, ganó fama internacional a partir de la publicación en 2006 de su emotivo libro El olvido que seremos, que revive la historia de su padre, el doctor Héctor Abad Gómez, y las circunstancias de su asesinato. Recientemente ha salido a la luz su última novela que ha cosechado magníficas críticas: La Oculta.

Lengua y literatura del trópico: del castellano imperial al español internacional, bajo este título, Héctor Abad articuló una bella reflexión sobre la historia y el presente del idioma español como lingua franca o vehículo de comprensión entre países y culturas muy distintas y sobre la compleja relación entre Latino América y  Europa. “La lingua franca puede ser algo amado (un espacio cosmopolita en el que las nacionalidades se mezclan y se respetan) y también algo odiado (un espacio de imposición y opresión inevitables)”. Las lenguas las suelen imponer los poderosos, como demuestra con frecuencia la Historia, “pero ninguna lengua, en sí misma, tiene la culpa”.

Faciolince en la Conferencia Espinoza, octubre 2015Por eso el autor apuesta por el amor a la lengua común, pues considera que el español es hoy una gran lengua de comunicación internacional que une a personas y culturas muy distintas. “La actual belleza del español está en sus variedades y en sus diferencias, en la riqueza que aportan al río del idioma las plantas, los animales, los accidentes del trópico o de la zona templada”. Y Abad concluye: “…a mí me parece que los latinoamericanos no podemos renunciar a la gran ventaja que nos dejó de herencia un tatarabuelo poderoso y altivo: la lengua del dominio nos da hoy la fuerza para hablar con más resonancia sobre la libertad; nos da los instrumentos expresivos para decir, en una lengua extensa y de prestigio, nuestra exaltante experiencia americana.”

El texto completo de la conferencia será publicado en breve en castellano y neerlandés en el Centro Virtual Cervantes.

 

Goya en hekserij

Por Mayke Merkx, colaboradora del departamento de cultura del Instituto Cervantes de Utrecht

In het Museum Catharijneconvent in Utrecht is de tentoonstelling De heksen van Bruegel te zien. In samenwerking met het museum geeft Maria Tausiet op 5 november bij Instituto Cervantes Utrecht de lezing: “Niet te geloven!” Hekserij en ironie van Bruegel tot Goya.

Biografie Francisco de Goya y Lucientes (1746-1828)
Geboren in Fuendetodos in 1746 en overleden in Bordeaux in 1828. Hij schilderde maar maakte ook veel etsen en tekeningen. In zijn jonge jaren maakte hij “kartons” in kleurrijke rococostijl voor de koninklijke wandtapijtenfabriek Santa Barbara in Madrid.

De kunst van Goya is het begin van de moderne kunst. In 1770 reisde hij naar Italië waar hij in contact kwam met het neoclassicisme. Deze stijl neemt hij over. Bij zijn terugkomst in Spanje schilderde hij idyllische taferelen in heldere kleuren. In 1786 werd hij tot hofschilder benoemt.

Goya is een van de beste Spaanse schilders. In zijn ingewikkelde werk verbindt hij het vriendelijke, klassieke, monsterlijke, denkbeeldige en zijn innerlijke wereld. Hij is een voortreffelijke portrettist en in 1976 werd hij tot hofschilder benoemt.

In 1793 werd hij ernstig ziek waardoor hij doof werd. Dit leidde tot een nieuwe creatieve en originele stijl met minder pittoreske thema’s. Zoals etsen die hij maakte over de Onafhankelijkheidsoorlog tegen Frankrijk in Los desastres de la guerra (Verschrikkingen van de oorlog). Duistere krachten, irrationeel gedrag en de menselijke wreedheid, domineren Goya’s etsen uit dit album.

De doofheid veranderde zijn karakter en hij schilderde zijn binnenwereld; somber en erg donker. Het hoogtepunt van zijn werk zijn de schilderingen op de muren van zijn huis, Quinta del Sordo, Las Pinturas Negras. Daar begint de moderne schilderkunst.

In oktober 1824 verlaat Goya het onderdrukkende hof van Fernando VII en vlucht naar Bordeaux in Frankrijk. In deze stad overlijdt hij in 1828. Toen Goya op 82 jarige leeftijd overleed, had hij driehonderd etsen en 900 tekeningen gemaakt.

Heksen
Vanaf de Middeleeuwen is in de Europese cultuur het geloof in hekserij diep geworteld. Door de publicatie van boeken, zoals het vijftiende-eeuwse Malleus Maleficarum ook wel Heksenhamer genoemd, werd het geloof in het bovennatuurlijke en hekserij gevoed. Het boek werd gebruikt als een gids om een heks te herkennen. Het beïnvloedde de overtuiging dat heksen erg gevaarlijk waren. In de 16e en 17e eeuw werden heksen vervolgd door de kerk en Inquisitie. Dit duurde tot de Verlichting, een tijd waarin de heks een figuur van satire werd.

Goya vond dat hekserij is gebaseerd op redeloosheid en dat de angst wordt aangewakkerd door de kerk en Inquisitie, om zo de macht te behouden.

Goya: van oude meester naar moderne kunstenaar
Goya is vaak beschreven als de laatste kunstenaar van de oude meesters en de eerste moderne kunstenaar. De moderne kunst in Spanje begint met Goya.

De echte en spirituele wereld werden al gecombineerd in de religieuze kunst. Goya was één van de eerste schilders die een verband legde tussen de symbolieke wereld en de wereld van de Verlichting. Een politieke en filosofische
beweging die door gebruik van de rede, bijgeloof en machtsmisbruik van de kerk tegen wil gaan. Goya wilde met zijn werk een diepgaande dialoog over de heersende ideeën op gang brengen. Op het moment dat Goya niet meer aan het hof werkte, had hij de volledige vrijheid. De kunstenaar is meer aanwezig in zijn werk.

Reeks van schilderijen met heksen
De schilderijen met heksen zijn tegelijkertijd geschilderd. Oorspronkelijk bestond het uit een groep van zes schilderijen met dezelfde kleine afmeting. Ze zijn gemaakt in opdracht van de Hertogen van Osuna, la Alameda de Osuna, voor hun buitenverblijf in de buurt van Madrid.

Drie schilderijen uit deze serie worden nader toegelicht: De vliegende heksen, Heksensabbat en Samenzwering.

Vuelo de brujas, De vliegende heksen 1798
Museo del Prado Madrid

Drie personen in de lucht houden een man vast en ze eten hem op. Het zijn niet zoals gebruikelijk vrouwelijke
Goya_Vuelo_de_Brujas_foto_wiki_blogheksen, maar mannelijke. Ze dragen rokken en een “coroza”, deze hoeden werden gedragen door de Inquisitie. Er zijn kronkelende slangen op de hoeden geschilderd, die het kwaad vertegenwoordigen. Hun ontblote bovenlijf wekt de suggestie van flagellant (geselaar). Het slachtoffer spreidt zijn armen uit, heeft grote angstige ogen
en schreeuwt.

Onderaan het schilderij zien we twee boeren die in de duisternis de top van een berg hebben bereikt. De ezel, die eerder gestopt is op het pad, vertegenwoordigt de onwetendheid. De mannen zijn onschuldige voorbijgangers die niet willen weten wat er gebeurt. De ene man ligt op de grond en hij bedekt zijn oren, omdat hij het geschreeuw van de man in handen van de heksen niet wil horen. De andere man bedekt zijn hoofd met een laken tegen het licht en wil niet zien wat er gebeurt. Met zijn handen maakt hij het figa-teken (de duim tussen de wijsvinger en middelvinger) om het gevaar af te wenden.

Het satirische aspect in dit schilderij uit zich door het weergeven van bijgeloof en hekserij met personages die verkleed zijn als de Inquisitie. Het meest treffende in dit schilderij zijn de heksen. Het zijn heel tastbare, echte, geïdealiseerde, gespierde mannen. Hun armen en benen zorgen voor een uitbarsting van licht in de dichte duisternis.

Heksensabbat (El Aquelarre) 1797-1798
Museo Lázaro Galdiano in Madrid

Dit schilderij heeft als onderwerp het ritueel van de heksensabbat. De duivel verschijnt als een grote bok; Goya_El_Aquelarre_detalle_foto__Museo_Lazaro_Galdiano_blogeen wellustig figuur in de christelijke cultuur. Hij zit, gekroond met vijgenbladen, grote wijd open ronde ogen en hij straalt licht uit dat alle aanwezigen verlicht. Hij wordt omringd door jonge en oude heksen die hem kinderen aanbieden. Boven de hoofden van deze erg macabre bijeenkomst vliegen vleermuizen of vampiers die zich aan de heksen laten zien.

El Conjuro, Samenzwering (1797-1798)
Museo Lázaro Galdiano in Madrid

Het onderwerp van dit schilderij is een samenzwering van oude heksen. Een man met een wit overhemd wordt overvallen door heksen op zijn rustplaats. Boven zijn hoofd verschijnt het gezelschap van de koningin van de heksensabbat; heksen, vleermuizen en uilen. Het zijn allemaal bloedzuigers. De man wordt gekweld door de koningin van de heksen, die met haar gele cape in het middelpunt en in het licht van de naargeestige compositie is afgebeeld.

De andere heksen doen verschillende dingen: de oudste met een uil op haar hoofd, draagt een mand met kinderen die uit hun huis gestolen zijn. Naast haar staat een heks met een witte cape, die met kaarslicht de samenzwering voorleest. Daarnaast staat een andere heks die een speld in de rug van een foetus steekt om er bloed uit te zuigen, terwijl twee vleermuizen haar mantel vastgrijpen. Een andere heks verlicht met een kaars de angstige man. Vanuit de donkere hemel doemt een figuur op met lange botten in zijn handen, dit zou de duivel kunnen zijn. Het dramatische effect van dit schilderij ligt in de kracht van de compositie en de manier waarop Goya kleur gebruikt.

Linda meastra! (Mooie onderwijzeres!, ets, 1799)
Een oude heks leert een beginneling hoe ze op een bezem kan vliegen. De titel “Linda maestra!” is ironischLinda_maestra_Goya bedoelt gelet op de lelijkheid en gebrekkigheid van de oude heks.

Weble een Goya-kenner uit het begin van de twintigste eeuw (1936).

“Met de expressieve tekeningen van gezichten en handen, bereikt Goya een grootheid die te vergelijken is met Rembrandt. Een “Rembrandt“ die vertrokken is uit de buurt van het Bijbelse Palestina naar de levendige dagelijkse samenleving van 19e eeuw in Spanje”.

Geraadpleegde literatuur:

Goya in The Metropolitan Museum of Art, Colta Ives and Susan Alyson Stein, 1995
Goya 250 Aniversario, Juan J. Luna, Museo del Prado, Madrid, 1996
Goya and the Grotesque: A study of themes of witchcraft and monstrous bodies, A thesis in art History, Kristin Ann Ziech, University of Missouri, 2012
Goya Order & Disorder, Museum of Fine Arts, Boston, 2014
Goya The Witches and Old Women Album, The Courtauld Gallery, London, 2015

Fots’s detail: Wiki en Museo Lázaro Galdiano en Museo del Prado in Madrid.

Meer over hekserij weten?
kom naar de lezing “Niet te geloven!” Hekserij en ironie van Brueghel tot Goya
op donderdag 5 november om 19:00 uur bij Instituto Cervantes, Domplein 3 in Utrecht.

¡Quién lo creyera! Brujería e ironía de Brueghel a Goya

Por Isabel Lorda, directora del Instituto Cervantes de Utrecht

¿Sabías que la típica imagen de la bruja volando en una escoba se la debemos a Brueghel? Su manera de representar a las brujas y su entorno fue una fuente de inspiración para muchos artistas europeos.

El Convento de las Caterinas en Utrecht, Museum Catharijneconvent, expone Las bOpnamedatum:  2013-09-06rujas de Brueghel, una muestra de grabados, cuadros, manuscritos y objetos varios que nos adentran en el terrible y fascinante mundo de la brujería en Europa. A la vez es una reflexión sobre cómo la sociedad excluye y persigue a los que se atreven a pensar de otra manera.

Con motivo de esta exposición, nos visita María Tausiet, Doctora en Historia por la Universidad de Zaragoza y especialista en brujería, para enseñarnos cómo el gran artista español, Francisco de Goya, representó a las brujas dos siglos después de Pieter Brueghel.

¡No te pierdas esa “terrorífica” conferencia en el Instituto Cervantes de Utrecht!

Lugar: Instituto Cervantes, Domplein 3, Utrecht

Fecha:  05/11/2015 op 19:00 uur

Información en español

Informatie in het Nederlands

 

BIBLIOTECA- Hector Abad Faciolince: exposición bibliográfica

La exposición bibliográfica de la biblioteca de noviembre está dedicada a uno de los más destacados escritores colombianos de la actualidad. Héctor Abad Faciolince, quién será protagonista de la Conferencia Spinoza en la Universidad de Ámsterdam. Puedes consultar su extensa bibliografía en la biblioteca del Instituto Cervantes de Utrecht.

Exposición bibliográfica de Faciolince

Hector Abad Faciolince nació en Medellín (Colombia) en 1958. Escritor, traductor y periodista, realizó estudios de filosofía, de medicina y de periodismo. Tras un año en Nueva York, estudia Lenguas y Literaturas Modernas en la Universidad de Turín, donde se gradúa “Cum laude”.
A su regreso a Colombia en 1987, su padre es asesinado por paramilitares y debido a las amenazas que él mismo recibe, se exilia primero en España (1987) y luego en Italia (1988), en donde trabaja como lector de español de la Universidad de Verona hasta 1992.

Acumula gran cantidad de premios internacionales. En 1998 y 2006 fue galardonado con el Premio Nacional de Periodismo Simón en la categoría columna de opinión. En 2000 gana el Primer Premio Casa de América de Narrativa Innovadora por su novela Basura. En 2004, su novela Angosta fue premiada en China como la Mejor Novela Extranjera del Año.

En noviembre del año 2006 publicó su libro más celebrado, El olvido que seremos, una novela intimista donde revive la historia de su padre, el doctor Héctor Abad Gómez, y las circunstancias de su asesinato. Por este libro ha recibido premios en Lisboa y en Washington.

Actualmente reside en Bogotá y es columnista y asesor editorial del diario El Espectador. Colabora también con El País, el NZZ de Zurich y otras publicaciones nacionales e internacionales. Sus novelas han sido traducidas a distintas lenguas, entre ellas inglés, portugués, italiano, chino, francés, alemán y neerlandés.
Para seguirle de cerca, puedes visitar su blog: http://www.hectorabad.com

En la biblioteca encontraréis sus obras: Angosta, Basura, Fragmentos de amor furtivo, Traiciones de la memoria, El amanecer de un marido, El olvido que seremos (también en neerlandés), entre otras…

  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 55 56 57
  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 55 56 57

  • Twitter
  • Facebook
  • Correo electrónico
  • RSS

Instituto Cervantes Utrecht

Instituto Cervantes de Utrecht

Dirección:
Domplein 3, 3512 JC,
Utrecht (Países Bajos)

Tel.: +31 302428470
Fax: +31 302332970

Horarios:
Información y comunicación:
De lunes a jueves: 09:30-18:30
Viernes: 09:30-17:00
Sábados lectivos: 10:00-14:00

Biblioteca:
Lunes y martes: 12:00-17:00 y 18:00-19:00
Miércoles y jueves: 13:30-19:00
Viernes: 12:00-14:30

Contacto:
cenutr@cervantes.es

http://utrecht.cervantes.es

Categorías / Categorieën

Calendario / Agenda

agosto 2017
L M X J V S D
« jul    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
© Instituto Cervantes 1997-2017. Reservados todos los derechos. cenutr@cervantes.es